Roland Łukasiewicz

Wpadniecie w dziurę niebytu byłego przewodniczcego SLD jest niczym w porównaniu ze strachem jaki budzi w nim osoba Janusza Palikota. Ta osoba o niezwyklej umiejętnosci łączenia ludzi w  grupy celowe spędza z powiek sen pana Grzegorza. Z jednej strony mamy brak jakiejkolwiek inteligencji emocjonalnej u Napieralskiego z drugiej wręcz buzująca energia Palikota. To sprawia, że utracenie władzy staje się podwójnie bolesne, wskazuje bowiem nie tylko na utratę wpływów na polu polityki ale także wyrywa z rąk oręż młodego polityka, czywże bowiem może znów zaświecić skoro wszystko co w idei lewicowej zapisane realizuje Palikot? Pójdzie znów jabłka rozdawać? 

Zwróciłem uwagę na dziwną manierę niektórych komentatorów politycznych żonglujących uciesznie połączeniem nazwiska kontrowersyjnego polityka z różnymi "izmami". Nagminne stało sie używanie okreslenia specyficznego sposobu prowadzenia polityki jako "Palikotyzm" - wiemy o co chodzi?!. Niestety nie zauważyłem żadnego komentatora, który tak lubieznie i bezkrytycznie użyłby określenia Kaczyzm, Jarosławizm, Pisizm itp itd. a ostatnie miesiące pokazują ewidentnie, że nazwijmy to "Palikotyzm" to Pikusizm w porównaniu z, np. Kaczyzmem. Szanowni komentatorzy - odrobinę obiektywności prosze.  

i wszystko jasne - retoryka, dygresja, wyczucie czasu i przestrzeni na najwyższym poziomie 

       Bycie w partii politycznej zaprzecza idei posiadania własnego zdania. Członkostwo w partii to myślenie grupowe działanie grupowe i odpowiedzialność grupowa. Pan poseł Palikom jest indywidualnością silną i bardzo charakterystyczną mówi co myśli działa indywidualnie. Stąd też jego ciągłe problemy, można powiedzieć, partyjne. Sądzę, że nie nadaje się on na członka żadnej partii gdyż sam jest zbyt silny. Swoją drogą to ciekawe, że PO (jak każda partia) wykorzystywało i wykorzystuje sile osobowości tzw. lokomotywy do promocji własnej partii, szczególnie w wyborach. A w momencie uzyskania tego Ce chce. (partyjna funkcja instrumentalna). Wstydzi się i nie mówi „dzień dobry”. Odżegnując się bardzo często od działań swych członków. W tym działaniu nie ma nic dziwnego bo są to działania wpisane w funkcjonowanie partii. Smuci tylko fakt, że takie osobowości jak Palikot muszą przyklejać się do kogokolwiek, kto ogranicza ich wypowiedzi i bycie partyjne.