Roland Łukasiewicz

Czarny koń tegorocznych wyborów prezydenckich może sprawić prawdziwą niespodziankę. Nie zdziwiłbym się gdyby do drugiej tury przeszedł Komorowski i Napieralski. Patrząc logicznie na ostatnie lata, miesiące i dni na scenie politycznej można znaleźć kilka faktów dajacych wiele do zastanowienia. Pierwsze - Kaczyński na samym początku, kiedy zgodził się kandydować na urząd prezydenta powiedział wyraźnie, ze chce kontynuować politykę swego brata -  na usta rzuca się od razu " ale to już było...". Już był czas pokazać co można zrobić i co?! i nic, zatem głos oddny na tego kandydata jest zdewaluowany. Pozostaje Komorowski - jest silny swą władzą i poparciem i nikt tego nie zmieni. Na scenę wchodzi Napieralski - stara się odbudować siłe lewicy (patrz wcześniejszy wpis), jest młody, chętny do pracy, ambitny i... nieznany. Na scenie mamy zatem dwie postaci Znanego i silnego Komorowskiego, od którego wiemy czego się spodziewać, bo reprezentuje politykę PO i Napieralskiego, który wiemymy kogo reprezentuje, ale którego nie mieliśmy jeszcze na scenie politycznej w żadnej znaczącej roli. Scenariusz ( być może fantastyczny), ale logiczny- wyborca widzi, ze jeśli zagłosuje na Komorowskiego będzie miał wyrażną pełnię władzy sprawowaną przez PO ( tego boi się społeczeństwwo) z drugiej strony sceny jest Napieralski, który może stanowic swoistego rodzaju bufor zapędów PO, a do tego ma poglądy pro społeczne, w sensie zabezpieczenia socjalnego społeczeństwa. Jak może zatem kształtować się jutrzejsza sytuacja? druga tura Komorowski vis a vis Napieralski, wynik?! No niestety Kmorowski! a dlaczego? - bo się boimy - boimy się postawić na młodego człowieka, choć sami zdajemy sobie sprawę, ze mógłby stanowić dobry wybór ale w duchu, tak w głębi powtarzamy sobie " a nie oddam na niego głosu, bo choć dobry jest to i tak nie ma szans a mój głos będzie stracony" w ten sposób zaprzepaszczamy czasem nasze szanse. Powodzenia w wyborach. CDN