Ostatnio znów rozgorzała dyskusja na temat jakości polskich uczelni i ich miejsca w statystyce światowej. Zdziwienie zadających pytanie było ogromne -  Dlaczego??!! Podawano kilka powodów: stare programy nauczania, słaba kadra, braki językowe dydaktyków, brak publikacji na poziomie światowym. To tylko kilka przykładów i niestety wszystkie prawdziwe. Próbując odpowiedzieć na pytanie dlaczego tak jest trzeba wejść w polską mentalność.  Dlaczego polskie uczelnie wypadają słabo na tle uczelni świata bądź w ogóle nie mieszczą się w rankingach? To wynik spowodowany nie tylko starym programem nauczania ale przede wszystkim starym plecakiem przeszłości, wciąż noszonym przez władze uczelni. Co widzimy na naszych uczelniach? Skostniałą, trzęsącą się i przestraszoną kadrę, która nie ma sama możliwości i chęci pracy ale nie daje także możliwości rozwoju młodszym i niedopuszcza do katedr osób młodych prężnych, myślących, ze znajomością  języków i siłą do pracy, a przede wszystkim z chęciami. To jest prawdziwy powód niedołężnej sytuacji, a nie inne rzeczy. Dopuśćmy młodych doktorów do pracy, dajmy im szanse w projektach, dajmy szanse magistrom,  nie bójmy się ich prowadzić do doktoratów. Pozwólmy im pisać i drukujmy ich nie po znajomości ale po jakości. Nie bójmy się konkurencji bo przecież ona będzie i być musi. Uczelnie są takim samym tworem ekonomicznym jak każdy inny biznes. Wyobraźmy sobie drukarnie, która niedopuszcza nowinek do swej faktorii?! Drukuje do dziś jak za dawnych czasów Gutenberg?   Dajmy doświadczonym i spracowanym profesorom godną emeryturę niech odpoczną a młodzi do roboty to spowoduje. że uczelnie wystrzelą w górę. A jakość pracy, wspomagana oczywiście przez starszych, będzie bez zarzutu. Opisana sytuacja nie jest spowodowana oczywiście przez obecną kadrę dydaktyczną tylko jest spowodowana błędami w rekonstrukcji przeprowadzanej na organizmie Polski po 89 roku. Brak prawdziwej reformy szkolnictwa wyższego doprowadziło do obecnego marazmu. Nauczmy się zmieniać i rozwijać. Pozwólmy reformować.