Roland Łukasiewicz

Sytuacja na prawej stronie sceny politycznej przypomina obecnie konflikt pokoleń w rodzinie, gdzie każda ze stron konfliktu przyjmuje okreslone stanowisko i każe się przepraszać lub prorokuje takie lub inne scenariusze wydarzeń włącznie z wyrzuceniem z rodziny.  W tej sytuacji największym problemem Ziobry i Ziobrystów jest nie powrót do macieżystej partii (rodziny)bo kajać może się każdy syn marnotrawny, ale możliwosć podebrania PiS jego logo. To znaczy znaku identyfikującego całą partię. W symbolu Partii tkwi bowiem ogromna siłą wyborcza. Jest to swoistego rodzaju lepik na wyborców nie skupiających się na programie partii a na jej najważniejych cechach ideologicznych o zabarwieniu emocjonalnym, na populistycznych hasłach. Gdyby Ziobro wraz z outsiderami miał siłę by przejąć ten symbol nawet w głowie by mu nie postało by przepraszać za swoje (wyimaginowane przez władze PiS) winy. W obecnej sytuacji czeka go jednak podobna banicja jak PJN. Nie masz bowiem żadnej alternatywy na powstanie jeszcze jednego odłamu prawicowego na polskiej scenie politycznej bo zacznie to przypominać, niestety czasy AWS, które poprzes własne nieporozumienia zniweczyły ogromną idee społeczno-polityczną, przejętą skwapliwie przez obecne PO. Jest jeszcze jeden scenariusz biorący pod uwagę tzw. przeczekanie do następnych wyborów i postąpienie jak L. Dorn. czyli wejście do określenego ugrupowania politycznego jako osoba pozapartyjna byle tylko dostać się do parlamentu. Do tego czasu ucichną emocje i każdy zda sobie sprawę z tego, że stanowi jakąś tam siłę wyborczą, może być lokomotywą i dla wspólnego celu, albo inaczej pisząc, przeciw wspólnemu wrogowi staną razem pod jednym szyldem. Oczywiście do czasu wyborów. Potem scenariusz się powtórzy. Ciekawe tylko ile wytrzymają wyborcy?