Roland Łukasiewicz

Znów grzebanie w emeryturach jest priorytetowe dla Rzadu, kolejne  zresztą. Zastanawiamy się wciąż na tym czy mają w kńcu pracować dłuzej czy moze krócej by dać miejsce innym? Tymczasem statystyki są bezlitosne i informują, że w 2050 roku będzie jeden emeryt na jednego pracującego (teraz już jest masakra). Informują także, że wciąż duża jest liczba bezrobotnych. O ile rok 2050 jest gdzieś daleko przed nami i Rządem (mogą więc mieć to gdzieś) o tyle problem bezrobocia jest dość istotny. Szczególnie, właśnie w dyskusji o emerytach. Ekonomista powiedziałby jednoznacznie - "Najważniejsze jest tworzenie miejsc pracy" kiedy będzie ich dość to małe znaczenie będzie miał fakt czy emeryt będzie chciał pracować czy już odpocząć?! Weźmy się zatem za proces rozszerzania uelastyczniania rynku pracy by móc wykorzystac każdego zdolnego do pracy a nie grzebmy w czymś co nie ma sensu!. A teraz z innej beczki choć na temat: Mamy katastrofalną sytuację drogową - brak rąk do pracy? Mamy przed sobą Mistrzostwa piłkarskie - brak stadionów - brak rąk do pracy? Mamy w końcu od paru miesięcy ogromny kataklizm w postaci powodzi - brak rąk do sprzątniecia i budowania wałów? i co? nie można usystematyzować aktywizacji zawodowej? Ostatnio byłem "gościem" pośredniaka, zobaczyłem ilu młodychludzi błaka się miedzy nielicznymi ofertami pracy. Widziałem także obrzydliwą papierologie urzędniczą. Gdzie jesteś normalności?